Οι αδυσώπητες αδερφές Τατά

Εδώ πολύ τσαντισμένο πετούμενο μουνέττο. Λυσσασμένο για την ακρίβεια. Έχω μία διπλανή, μεσοτοιχία. Μιλάμε ακούω τα πάντα. Μέχρι και τα χράτσα χράτσα από τα πατατάκια που ανοίγει στις 2 τα ξημερώματα να φάει το γαϊδούρι!

Χτες έκανε απίστευτο 8όρυβο. Με ξύπνησε δύο φορές. Όχι απλά δύο φορές, τις μοναδικές φορές που θέλησα να κοιμηθώ. Τη δεύτερη, ώρα 4κ30, που η τύπισσα αποφάσισε να πλύνει όλα της τα κατσαρολικά στο μπάνιο, αποφάσισα να σηκωθώ και να μην κοιμηθώ άμα δεν την κρατήσω ξύπνια όλο το βράδυ. Όπως και έγινε.

Εκεί που έπλα8α σχεδιάκια μες στο μυαλό μου για το πώ 8α την εκδικηθώ, και αμέτρητες υποθεσούλες για τις αντιδράσεις και την έκπληξή της, αποφάσισα να πάω να φάω. Βλέπετε νηστικό αρκούδι δε χορεύει. Πάω στην κουζίνα, κόβω μία κομματάρα ψωμάκλα αναίσθητα τελείως, το υπόλοιπο ψωμί μου πέφτει στο πάτωμα (το πέταξα) και πιάνω μισό κιλό ωραιότατο cheddar extra mature να κόψω μία κομματάρα να παντρέψω το ψωμί.

Για κακή μου τύχη, αντί να κόψω το τυρί, έκοψα ΌΛΟ το αριστερό μου χέρι “damn, that’s a really good nife” σκέφτηκα μες στον ύπνο μου και με απίστευτη σιχαμάρα, σήκωσα το ίδιο μου το δέρμα από το πάτωμα και το πέταξα στα σκουπίδια. Ξέρω σιχαμάρα. Αυτομάτως, χοντρές σταγόνες αίματος ξεκίνησαν να πέφτουν παντού στους πάγκους και τα πατώματα της κουζίνας. Παίρνω μία πετσέτα όπως όπως, το καλύπτω, τα σκουπίζω και μπαίνω στο δωμάτιό μου να περιθάλψω τον εαυτό μου. Το τί θόρυβο παρήγαγα στο μπάνιο μου μέχρι τις 8Κ30 το πρωί παρακαλώ, που κατάφερα να σταματήσω τα κρέατα από το να αιμορραγούν, δε λέγεται.

Είχα πάρει μία βότκα και την έχυνα πάνω στο χέρι μου ουρλιάζοντας σα κατσίκι που το σφάζουν. Νερά, πετσέτες, φαρμακεία, χανζαπλάστ, τα πάντα, μιλάμε έκανα το δωμάτιο ένα αιματηρό μπουρδέλο και φυσικά, τα νεύρα της διπλανής μου τσατάλια χεχεχε.

Συμπεράσματα:

-άμα η καραπουτανάρα δε με είχε ξυπνήσει δε 8α είχα πάθει τίποτα
-ποτέ μη χρησιμοποιείτε μαχαίρι στον ύπνο σας
-αν δεν έχετε οινόπνευμα βάλτε αλκοόλ παντός είδους
-με έναν διεστραμένο τρόπο πέτυχα την εκδίκησή μου